Bestuurders van een uitzendbureau kunnen persoonlijk aansprakelijk worden gehouden voor het niet-naleven van cao-bepalingen. Dat blijkt uit een recente zaak waarbij twee bestuurders een boete van in totaal € 21.000,00 kregen opgelegd omdat hun voormalig uitzendbureau structureel te weinig loon betaalde aan uitzendkrachten. Hoewel het uitzendbureau zelf inmiddels was opgeheven en uitgeschreven uit het handelsregister, oordeelde de rechter dat dit hun persoonlijke verantwoordelijkheid niet wegneemt.
De zaak werd aanhangig gemaakt door de Stichting Naleving CAO voor Uitzendkrachten (SNCU), de organisatie die toezicht houdt op naleving van de cao en bij overtredingen kan ingrijpen. Tijdens een controle ontstond het vermoeden dat het uitzendbureau over een periode van bijna twee jaar een groot aantal cao-bepalingen had genegeerd. Het te weinig betaalde loon werd begroot op ruim € 100.000,00. Op grond van de cao kon SNCU daarom niet alleen nabetaling aan werknemers vorderen, maar ook een afzonderlijke schadevergoeding van duizenden euro’s. Omdat het uitzendbureau zelf niet meer bestond, richtte SNCU zich tot de bestuurders.
De bestuurders verweerden zich met het argument dat SNCU eerst bij de vennootschap had moeten aankloppen. Volgens hen waren de werknemers in dienst van de bv, niet van hen persoonlijk. Bovendien zou betaling onmogelijk zijn omdat de administratie was uitbesteed aan een kantoor dat inmiddels niet meer beschikte over de juiste gegevens. De rechter veegde dat verweer snel van tafel: van SNCU kan niet worden verlangd dat zij eerst een niet-bestaande vennootschap aanspreekt. Daarmee zou handhaving eenvoudig illusoir worden.
Interessant is dat de rechter vervolgens wel een onderscheid maakte tussen de verschillende vorderingen. De nabetaling aan werknemers kon niet worden toegewezen omdat de bestuurders onvoldoende gegevens hadden om de voormalige werknemers feitelijk te kunnen betalen. Zonder juiste namen en adressen was uitvoering van die verplichting simpelweg onmogelijk. Voor het achterstallige loon werden de bestuurders daarom niet persoonlijk aangesproken.
Dat lag anders bij de forfaitaire schadevergoeding die SNCU op grond van de cao kan eisen. De rechter oordeelde dat de omvang van de loonachterstand zo groot was en over een zodanig lange periode speelde, dat de bestuurders hiervan persoonlijk een ernstig verwijt kon worden gemaakt. Het uitbesteden van de administratie bood hen geen bescherming; bestuurders blijven eindverantwoordelijk voor correcte naleving van dwingendrechtelijke regels, zeker wanneer het gaat om cao-bepalingen die werknemers moeten beschermen. Dat leidde uiteindelijk tot een persoonlijke aansprakelijkheid van € 21.000,00.
De uitspraak laat zien dat bestuurdersaansprakelijkheid in cao-zaken geen theoretisch risico is. Hoewel een bestuurder in beginsel niet persoonlijk aansprakelijk is voor schulden van de vennootschap, geldt een belangrijke uitzondering wanneer hij zichzelf schuldig maakt aan een onrechtmatige daad en hem daarvan een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Het niet betalen van cao-loon, zeker gedurende langere tijd en voor een aanzienlijk bedrag, kan dat ernstige verwijt opleveren. De rechter benadrukt daarbij dat naleving van cao’s een serieuze verplichting is en dat nalevingsstichtingen zoals SNCU de bevoegdheid hebben om stevig op te treden.
Voor bestuurders in de uitzendbranche – en in andere sectoren waar een cao algemeen verbindend is verklaard – is dit een waarschuwing. Het niet naleven van cao-bepalingen kan leiden tot forse financiële gevolgen, ook wanneer de onderneming inmiddels niet meer actief is. Juist in gevallen waarin werkgevers proberen te ontkomen aan claims door te wijzen op ontbrekende administratie of gebrek aan verhaalsmogelijkheden, blijkt de rechter bereid om door te pakken. Correcte naleving van cao-regels blijft daarmee niet alleen een verplichting richting werknemers, maar ook een persoonlijke verantwoordelijkheid van bestuurders.
Wil je weten wat deze uitspraak betekent voor jouw organisatie of wil je sparren over cao-naleving en bestuurdersrisico’s? Neem gerust contact op via ln.wal-xat-oilisnoc@xkirdneh.euqinad.
Geschreven door Nina Herzig, juridisch stagiaire