Een werknemer met een handicap of chronische ziekte moet zoveel mogelijk gelijke kansen krijgen op de werkvloer. Daarom rusten op werkgevers verschillende verplichtingen om passende ondersteuning te bieden. Maar hoe ver reikt die verantwoordelijkheid eigenlijk? In deze blog lees je welke maatregelen van werkgevers mogen worden verwacht en waar de grenzen van die verplichtingen liggen.
In verschillende gevallen is een werkgever verplicht aanpassingen op de werkvloer te realiseren voor werknemers met een handicap of chronische ziekte. De Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (WGBH/CZ) biedt deze werknemers vergaande bescherming. Onder deze wet vallen werknemers met een langdurige lichamelijke, verstandelijke of psychische aandoening, voor zover zij door deze aandoening worden belemmerd in hun volledige en gelijkwaardige deelname aan het beroepsleven.
Volgens het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt het begrip handicap ruim uitgelegd en is de oorzaak van de aandoening niet doorslaggevend. Zo kunnen onder meer diabetes, obesitas en kanker, maar ook psychische aandoeningen zoals PTSS, angststoornissen en bepaalde vormen van autisme als handicap of chronische ziekte worden aangemerkt.
In dergelijke gevallen is de werkgever verplicht om, afhankelijk van de behoeften van de werknemer, doeltreffende aanpassingen te verrichten. Deze aanpassingen moeten de werknemer in staat stellen zijn of haar werkzaamheden uit te voeren. Voor de werkgever moet duidelijk zijn dat de werknemer behoefte heeft aan een aanpassing en welke aanpassingen nodig zijn. Wanneer een beperking kenbaar is, dient de werkgever actief te handelen en in overleg te treden met de werknemer. Daarnaast kan door de arbodienst een aanpassingsonderzoek worden uitgevoerd om te beoordelen welke maatregelen doeltreffend en passend zijn.
Daarbij moet ook rekening worden gehouden met de privacywetgeving. Werkgevers mogen niet meer gezondheidsgegevens opvragen dan noodzakelijk is. In de praktijk kan dit tot uitdagingen leiden, omdat werkgevers enerzijds niet naar de gezondheidstoestand van een werknemer mogen informeren, terwijl zij anderzijds tijdig op de hoogte moeten zijn van een handicap of chronische ziekte om passende aanpassingen te kunnen treffen.
Om dit knelpunt te voorkomen, kunnen werkgevers verschillende maatregelen nemen. Allereerst kan een bedrijfsarts worden ingeschakeld wanneer het vermoeden bestaat dat een werknemer zijn of haar werkzaamheden vanwege medische redenen niet volledig kan verrichten. Daarnaast kan tijdens een gesprek met de werknemer expliciet worden gevraagd welke aanpassingen volgens de werknemer nodig zijn om het functioneren te bevorderen. Ook kan een arbeidsdeskundige worden ingeschakeld om een aanpassingsonderzoek uit te voeren. Tot slot is het belangrijk een veilige en open werkomgeving te creëren, zodat werknemers zich comfortabel voelen om hun beperking of diagnose te bespreken.
Heb je vragen over de verplichting van werkgevers om aanpassingen op de werkvloer te verrichten voor werknemers met een handicap of chronische ziekte? Neem dan gerust contact met ons op via ln.wal-xat-oilisnoc@xkirdneh.euqinad. Wij denken graag met je mee!
Geschreven door Anne Bormans, juridisch stagiaire